Op je dooie gemak naar Australië 2016

Het verhaal begint in een regenachtig, winderig Antwerpen, of beter gezegd een haven bij Doel. Na hopeloos de weg kwijt geraakt te zijn en begeleid door de politie komen wij, mijn zoon en zijn zoon en ik aan bij de terminal van de MSC Ilona, waar ik zo’n 7 weken op zal moeten verblijven.

haven van Doel

Clinometer - het bewijs van 30 graden slagzij

Aan boord is het een grote ravage, doordat ze in ballast varend vanaf Roemenië naar België zijn gekomen. Het meubilair is danig gehavend door de slagzij, die ze maakten in de Biscaye (30 gr).

Maar met Duitse officieren en een Philippijnse crew wordt de klus geklaard en ziet het er na een paar dagen weer uit als een containerschip. De 24 ste februari vertrekken we naar Australië. Via de havens van Le Havre, Fos-sur-Mer, met onderweg heel veel wind komen we in Italië aan. Hier mogen we in La Spezia, Napels en Gioia Tauro van boord. Met de andere passagiers, Bernd und Christiane, gaat dat prima.

een beetje wind en swell

Franse lucht bij Fos-sur-Mer

La Spezia

Napels met Vesuvius

Giaio Tauro

Straatje in Giaio Tauro

De 8 ste maart liggen we ’s ochtends voor het Suez-kanaal, dat we tegen 16 pm gepasseerd zijn. In Suez krijgen we bescherming aan boord. Vier stoere, zeer vriendelijke, Engelse knapen inclusief wapens. Geeft toch wel een veilig gevoel voor straks als we langs de kust van Somalië varen. Zij gaan mee tot Mauritius

Beveiliging voor de High Risk Area

Maar we zijn welkom in Egypte

Een onverwachte verstekeling

Men gelooft verschillend,maar wel naast elkaar

Helaas geen piraat gezien hebbende passeren we 14 maart de evenaar en de 17 de maart verschijnt Mauritius aan de horizon. Hier verlaat Bernd ons en ga ik solo de wal op. Even weer het landgevoel beleven en tussen het gekrioel van mensen te zijn. De volgende stop is Reúnion. We gaan met de shuttle naar het zeemanshuis, waar het bier lekker smaakt en ze Frans spreken en ik zelfs een Chinese fan van Manchester United ontdek. We hebben de volgende dag nog gelegenheid om aan wal te gaan en ik maak een lange wandeling in Le Port.

Port Louis

Zeemanshuis op Reunion

Dan volgt het lange stuk naar Sydney. Onderweg (78 OL, 38 ZB) passeren we het Île Amsterdam. Weliswaar op een behoorlijke afstand, maar toch.

De zon komt op

en daalt weer neer

Na een vrij rustige reis door de Indische oceaan, Bass Strait en Tasman zee liggen we op 2 april in de haven van Sydney, Botany Bay. Het is weekend en we blijven daar 2 dagen liggen en gaan dus twee keer aan wal. Verder dan de highlights (Opera House, de brug en de Rocks) komen we niet, maar het Australië gevoel is er wel.

Dan 2 dagen varen naar Melbourne, waar we ook al twee keer aan wal kunnen.

En de 9 de april komen we aan in Adelaïde, mijn eindbestemming. De dame reist mee terug naar Europa, maar ik heb even water genoeg gezien.

Het was weer een geweldige ervaring om in een werkomgeving mee te reizen en je eigenlijk ook wel een beetje een onderdeel te voelen van het geheel. De acceptatie door officieren en crew is heel groot en ik kan het een ieder aanraden, dit ook eens te ondergaan.

Jan Gritter.