Antwerpen - Durban mei/juni 2015

Verslag van onze bootreis van Antwerpen naar Durban met het

containerschip de “GREEN MOUNTAIN” van 2 mei tot 2 juni 2015

Wat vooraf ging: We wilden graag een keer per schip naar Zuid-Afrika om tot de echte “oorseese mense” te behoren. Op internet op zoek naar de mogelijkheden. Het kan met een cruiseschip, maar die vaart maar hooguit 1 x per jaar die kant op en is tamelijk kostbaar. Via het bedrijf “SEATRAVEL” uitgevonden dat we als passagier mee konden op een containerschip. Geboekt voor vertrek eind april begin mei 2015. Op 3 maart kregen we bericht dat we of 14/15 april met de Golden Karoo of 24/26 april met de Green Mountain zouden vertrekken, net op welk schip plaats zou zijn. Was wel spannend, want we waren nog maar net terug in Nederland en hadden nog heel wat te regelen en 14 april was niet zover meer weg. Veel formulieren in moeten vullen, inentingen gele koorts, pillen voor buiktyfus en gezondheidsverklaringen, dubbele porties medicijnen mee enz. Dit was nog een hele onderneming om allemaal voor elkaar te krijgen. Ook het koffers pakken 125 kg per persoon, kwam neer op 10 koffers en de fietsen mochten gratis mee, aangezien je in ZA geen normale fiets kunt kopen, besloten om onze fietsen ook mee te nemen.

Uiteindelijk werden we 30 maart gebeld, dat we nu zelf mochten kiezen met welk schip we mee wilden, beide schepen zijn identiek. Toen gekozen voor de Green Mountain, met vertrek rond 27 april. Vervolgens hoorden we dat we op 30 april zouden vertrekken en ons ’s morgens moesten melden bij het schip. Vervolgens werden we maandagavond de 27ste gebeld dat we de 28ste ‘s morgens in Antwerpen moesten zijn voor ons vertrek. We wisten dat er geen zekerheid met aankomst en vertrekdata was, maar dit was wel vreemd, het schip lag nog in Hamburg (we volgden het schip al via marinetraffic) en het is een dag varen van Hamburg naar Antwerpen? Dit kon toch niet kloppen. Na diverse telefoontjes bleek dat het inderdaad niet klopte en dat het nu 1 of 2 mei werd. Het schip zou ‘s middags 2 mei 14.00 uur vertrekken en als wij dan ‘s morgens moesten komen vond onze tussenpersoon het nogal krap. Als de lading aan boord is vertrekt het schip!!!! en er wordt op niemand gewacht. Weer bellen en uiteindelijk enige zekerheid dat het schip op 2 mei pas ’s avonds zou vertrekken, dus 2 mei ’s morgens inschepen moest veilig genoeg zijn.

2 mei zaterdag

Eindelijk is het dan zover, de auto zover omgebouwd brede gedeelte van de achterbank neergeklapt en de 10 koffers/plunjezakken en 2 rugtassen en 2 fietsen op de fietsdrager en Rosy (Jack Russel) in een klein overgebleven hoekje, werden we door Roosmarijn naar de haven in Antwerpen gebracht.

We vertrokken om 7.15 uur, gelukkig was het zaterdag ochtend en erg rustig op de weg en waren om 10.30 uur bij de haven, we moesten naar het Churchilldok nr 420.

Bij aankomst bleek dat we ondanks alle opgestuurde documenten en info niet aangemeld waren. De security deed nogal moeilijk en terecht, het is hun verantwoording, maar na een telefoontje naar de agent kwam het toch nog snel goed. We mochten met de auto tot aan het schip rijden. Onze hut bleek bovenin de 4de verdieping te zijn. Hoe doen we dat met de bagage?

Ze hadden hier een uitstekende oplossing voor, er kwam een BIG BAG, hier gingen 5 koffers in en werd toen omhoog getakeld en toen nog een keer en daarna werden de 2 fietsen aan de band van de takel samengebonden en ook omhoog getakeld.

Toen we naar onze hut gingen stond alles al netjes in de hut. We hadden de eigenaars hut / suite, dit is een zeer comfortabel verblijf, een aparte ruimte met hoekbank, tafel, 2 fauteuils en een TV, koelkast, koffie en thee faciliteiten een aparte slaapkamer met 2 bedden naast elkaar, nachtkastjes, kledingkasten en een badkamer met douche, toilet en wastafel. Meer dan voldoende stopcontacten. Het dek waar we konden zitten was een paar passen bij onze hut vandaan en we kregen er 2 comfortabele tuinstoelen bij.

We konden om 12.00 uur gelijk mee eten met de warme maaltijd.

Uiteindelijk vertrok het schip pas na middernacht, rond 1.30 uur richting Portugal.

3 mei zondag

Bewolkt weer, wel lekker op dek gezeten, met jassen aan. De kust van Engeland en Frankrijk gezien. ’s Middags uitleg gekregen over de veiligheid en wat te doen bij de reddingsboot. Ook meerdere schepen gezien. Bij de brug gekeken en om 18.00 uur ging eindelijk de zon schijnen. In de hut was het ook niet warm en er is geen verwarming wel een kachel in de badkamer maar die zit vast, toen kwam de steward ons een elektrisch kacheltje brengen, wat zeer welkom was. Omdat het zondag was werd er ’s middags nog heerlijke vers gebakken cake gebracht.

4 mei maandag

We zijn nu in de Golf van Biskaie, valt ons erg mee met de golven, wel iets meer dan gisteren, eindelijk zon bij het opstaan, echter al gauw weer bewolkt, goed warm ingepakt was het op dek wel uit te houden. Na de lunch ging het regenen. De klok ging ’s nachts een uur terug.

5 mei dinsdag

Vannacht veel meer golfslag en nu veel meer golven met schuimkragen, zonnig en half bewolkt, lekker op het dek gezeten, later ’s middags weer regen.

6 mei woensdag

Aankomst in de haven van Leixoes in Portugal, ligt tegen de oude haven Porto. Verwachte aankomst tijd was 6.00 uur ’s morgens en dit klopte ook. We hebben tot 10.30 uur stil gelegen (voor anker) voor de haven. Tijdens dit stilliggen schommelde het schip veel meer dan tijdens het varen. Om 10.30 komt de loods aan boord en varen we de haven binnen.

Om 11.45 uur zijn we aangemeerd. Tijdens het binnen varen in de haven zien we het MS de “ROTTERDAM” liggen. Dit is een heel groot schip van de Holland Amerika Lijn. Na de lunch konden we van boord. De kapitein had een taxi voor ons besteld om ons naar het oude centrum van Porto te brengen. Tijdens het verlaten van het schip, liepen we over de valreep, trap met scheve treden en terwijl Jan heel goed oplette waar hij zijn voeten zetten, zag hij de ijzeren balk boven zijn hoofd niet en ja dat was schrikken veel bloed, tamelijk grote wond op zijn voorhoofd en kleine op zijn neus, werd keurig verzorgd door de EHBO op het schip, toen het klaar was, kwam ook de taxi er net aan. In het centrum van Porto, eerst maar een kop koffie gedronken voor de schrik op een heerlijk zonnig terras, eindelijk een lekkere temperatuur en ondertussen kwam er een hele stoet oude auto’s langs.

Deze kwamen uit België en reden van Lissabon naar Valencia??? Erg leuk om te zien. Toen met de gele bus op het open bovendek een toertje door Porto gemaakt. Op de terugweg in een klein straatje op een terrasje nog iets gedronken. Het bloed liep bij het voorhoofd van Jan nog steeds door de pleisters heen en toen kwam de eigenaar van het cafeetje naar ons toe (het leek of hij medicijnen gestudeerd had), hij begon Jan te onderzoeken, of zijn neus gebroken was of soms een hersenschudding had en daarna ging hij uitgebreid de wond nogmaals schoonmaken en deed er wat op om het bloeden te stelpen, dit was zo ontzettend vriendelijk en op het laatst liet hij ons nog via een vertaling op zijn computer weten dat hij zijn excuus aanbood omdat hij niet alle middelen die hij wilde bij de hand gehad had.

Ja waar vind je zoiets. Het was interessant om het laden te zien. In Antwerpen zaten we nog lang niet vol er zijn in Leixoes nog behoorlijk wat containers bijgekomen, maar nog lang niet vol. Er werden containers geladen die klaar stonden en nog een hele serie containers die met vrachtwagens aangevoerd werden. Zoveel grote vrachtwagens die op een rijtje aan kwamen rijden was indrukwekkend om te zien.

Ook lege koelcontainers die dan weer teruggaan gevuld met sinaasappels (dan begrijp je ook waarom de sinaasappels in Holland zo duur zijn). Om 19.30 uur vertrokken we weer en werden de haven uitgeloodst.

Voorlopig zitten we nu 15 dagen aaneengesloten op zee, de planning is dat we donderdag 21 mei om 6.00 uur ’s morgens in Walvisbaai in Namibië aankomen.

7 mei donderdag

Hele dag op zee, zon, wolken en ’s middags weer regen, om 17.00 uur zon en droog.

8 mei vrijdag

Eindelijk mooi weer en een stuk warmer kunnen nu zonder jas aan dek zitten. Het schip gaat wat meer heen en weer, geen hoge golven maar wel veel deining.

9 mei zaterdag

’s Morgens vroeg passeren we de Canarische eilanden, Je merkt nu dat het ’s morgens veel later licht is en ’s avonds langer licht blijft. Begonnen met fietsen in de fitnesszaal.

10 mei zondag

Eerst bewolkt, daarna zonnig op dek, maar op zee blijft het nevelig. Vandaag een e-mail account van de kapitein gekregen. Nu kunnen we met Roosmarijn mailen. Je wilt er geen misbruik van maken, dus houden we het maar beperkt. De mail wordt 1 x per uur door de kapitein verzonden. Omdat het zondag was kregen we ijs toe met de lunch en werd er ’s middags appeltaart naar onze hut gebracht.

11 mei maandag

Nog iets later licht, 7.30 uur, ontbijten, daarna 10 km fietsen en ondertussen een was gedraaid en dan lekker op dek zitten lezen.

12 mei dinsdag

Vandaag warm weer, 28 graden, we zitten in de tropische zone, binnen is nu de airco aangedaan, wat erg aangenaam is. Het is nu een heel groot temperatuur verschil tussen binnen en buiten, op ons dek is nu weinig schaduw meer te vinden.

13 mei woensdag

’s Nachts had het geregend, Eerst bewolkt, later zonnig, we zitten nu ter hoogte van Liberia, waar we behoorlijk ruim omheen varen, dit in verband met de eventuele aanwezigheid van piraten. ’s Avons geprobeerd een zonsondergang te fotograferen, maar helaas kwamen er wolken.

14 mei donderdag

Vandaag een half uur vroeger licht, beetje bewolkt, ziet er regenachtig uit. ’s Avonds aan dek gezeten en om 20.00 uur de evenaar gepasseerd, merk je niets van hoor. We hebben beide een mooi certificaat gekregen als aandenken aan het passeren van de evenaar.

15 mei vrijdag

Vandaag redelijk mooi weer, wel veel wind.

16 mei zaterdag

Hele dag mooi weer, nog wel steeds behoorlijke wind. ’s Avonds om 18.00 uur is er dan een barbecue voor de hele bemanning en wij zijn ook uitgenodigd. De barbecue was erg geslaagd, veel en lekker vlees, heerlijke salades verse broodjes enz. Mooi gedekte tafels en heerlijk zwoel weer met een aangenaam windje. Eigenlijk nog best veel werk voor de kok, steward en een paar bemanningsleden, alles moet 4 trappen op naar boven gebracht worden. Dit schijnt 1 x per maand plaats te vinden, na het passeren van de evenaar? Gezellig met de kapitein zitten praten. Wij zijn om 20.30 weer naar onze hut gegaan, maar de bemanning had nog een heel gezellige avond waarbij heerlijk gezongen werd.

17 mei zondag

Vandaag ter hoogte van Angola en de hele dag mooi zonnig weer, lekker in de schaduw op dek gezeten.

18 mei maandag

Het wordt elke dag vroeger licht en eerder donker, het is nu al 2,5 uur eerder donker dan 2 dagen geleden. Verder mooi weer en om 10.00 uur was het 23 graden

19 mei dinsdag

Half bewolkt en half zon en een stuk kouder, wel buiten kunnen zitten, vandaag 21 graden.

20 mei woensdag

Hele dag bewolkt, wel buiten kunnen zitten, voor het eerst vogels en een boot gezien.

21 mei donderdag

Dan is het zover, na 15 dagen aaneengesloten op zee nu bij de haven van Walvisbaai in Namibië.

Om 6.00 uur voor anker bij Walvisbaai. Mistig weer, konden weinig zien. Bij het ontbijt van de kapitein gehoord, dat het wel avond kon worden voordat we aan wal konden. De bemanning zelf was minder optimistisch en zei dat ze er ook niet raar van op zouden kijken als het een week zou duren, het is Afrika.

Tijdens het voor anker liggen werd er door de bemanning een oefening met de reddingsboot uitgevoerd, zo’n boot die vanaf het dek in het water wordt geschoten, erg indrukwekkend.

De mist trekt steeds meer op en ’s middags zonnig, hierdoor mooie foto’s van de kust kunnen maken. De duinen en de kustweg door de duinen kunnen zien, dit is echt weer Afrika. Om 17.15 ging de boot op weg naar de wal en om 19.00 uur waren we aangemeerd. Prachtige zonsondergang met mooi rood strijklicht en verlichte schepen. Te laat om nog van de boot af te gaan.

’s Avonds zagen we de luiken van het ruim open gaan en daar stonden (vracht)auto’s en tractoren en machines, die werden er toen uit getakeld. Het laden en lossen gaat 24 uur per dag door en ook in de weekends. Het ziet eruit als een erg ingewikkelde planning, je moet op de juiste tijd op de juiste plaats zowel iets kunnen uithalen als neerzetten zonder dat je het halve schip eerst voor niets leeg moet halen. De containers worden met hijskranen aan en van boord gebracht. De planning schijnt centraal vanuit Europa te worden geregeld.

22 mei vrijdag

Prachtig helder weer, nu kunnen we eindelijk na 15 inmiddels 16 dagen aan boord voor het eerst weer van het schip af. Zo’n haventerrein is behoorlijk chaotisch om zelf de weg naar de uitgang te vinden.

Lopen is kennelijk erg vreemd, er stopte een vrachtauto, die aanbood om ons wel even naar de Gate te rijden, hij moest zijn auto er speciaal voor keren, maar ja, het was erg vriendelijk.

Na de Gate stopten er meerdere keren een taxi, maar we wilden zelf lopen naar het centrum.

Paar boodschapjes gedaan, op een terrasje gezeten en toen naar de boot voor de lunch. Toen we met de boodschappen uit de supermarkt kwamen, kwam er gelijk iemand aanlopen om ons met de taxi naar de boot te brengen. Op onze vraag wat kost dat, 18 Rand is +/- 1,50 euro. Ok doe maar. Maar helaas hij mocht het haventerrein niet op. Van de sup markt naar de Gate was maar een klein stukje, de afstand van de Gate naar de boot was vele male groter. Hij probeerde nog om een vergunning te krijgen maar daar is heel wat meer voor nodig. Nou ja, we geven hem 20 Rand en daar is hij niet tevreden mee, want het is 18 Rand per persoon.

Denk je toch dat je het goed afgesproken hebt, tot bij de boot en kosten 18 Rand en helaas klopt het toch niet. Verder wel weer erg leuk om Afrikaans te praten en weer te ervaren hoe vriendelijk de bevolking hier in Namibië is.

Na de lunch op zoek naar de Simons club? Hadden het ‘s morgens niet kunnen ontdekken en bij navraag was het ook niet bekend.

Wat blijkt, we zitten met een taalprobleem, de bemanning spreekt ook maar gebrekkig Engels en ze bedoelden de Sea mens club in plaats van de Simons club. Uiteindelijk toch gevonden en hier kon je internetten, iets eten en drinken, er was een tuin en zwembad en een kapel en een winkeltje enz, allemaal voor de bemanning van de schepen in de haven.

Aan het eind van de middag nog even in het zonnetje kunnen zitten. Nu bleek onze deur naar het dek met 2 extra sloten vast te zitten. De bemanning had ons al gewaarschuwd, in Europa hebben ze daar geen last van maar in Afrika is niets veilig, dingen die niet met sloten op dek vast zitten verdwijnen zomaar, ook de werkplaats moeten ze constant afgesloten houden. Nu kon dus niemand van buitenaf bij onze hut komen. De hele avond en nacht ging het laden en lossen door.

23 mei zaterdag

’s Morgens mistig en druilerig weer, we konden niet meer van de boot af, want we zouden omstreeks 9.30 uur weer vertrekken. Werkelijke vertrektijd 10.15 uur. Al met al dus nog behoorlijk ingelopen op de wachttijd van 12 uur voor anker gelegen te hebben..

24 mei zondag

Nog steeds erg mistig en veel deining, ’s middags met jassen aan nog wel op dek kunnen zitten.

25 mei maandag

Vandaag weer mooi zonnig weer, wel nog veel deining waardoor het schip erg van links naar rechts helt en je zelfs met je stoel op het dek van de ene kant naar de andere kant schuift, ondanks dat je er zelf opzit.

De verwachting is dat we om 20.00 uur vanavond bij Kaapstad aankomen, het is afwachten of we dan ook daadwerkelijk de haven in kunnen of dat het pas de volgende dag gaat worden.

Uiteindelijk zijn we om 22.15 uur aangemeerd. Valt dus nog erg mee, hoewel we 8 uur later aan wal zijn als de oorspronkelijk verwachte aankomsttijd van 14.00 uur.

Er wordt gelijk begonnen met lossen, 2 grote silo’s met los gestorte kunstmest worden met een grijper leeggemaakt, vervolgens via een grote trechter in vrachtwagens en treinwagons gestort. Intussen regent het ook nog een behoorlijk. Je vraagt je af of de kunstmest hier wel tegen kan. Het kunstmest lossen heeft 2 dagen geduurd.

26 mei dinsdag

’s Morgens gelijk de boot af richting Kaapstad, men dacht dat Jan de kapitein met zijn vrouw was. Wel grappig. Er was een gratis shuttle van de boot naar de Gate, alleen heb je het sneller gelopen als dat je moet wachten op de shuttle bus.

Bij het “WATERFRONT” een 2-daagse buskaart gekocht en dan kun je 2 dagen van de dubbeldekker bus met open bovenkant gebruik maken op verschillende routes en onderweg uitstappen en iets bekijken en dan weer opstappen en je reis vervolgen.

Het was alleen erg regenachtig, mistig en koud, zelfs in de bus lekte het nog door de airco openingen heen, maar wat meer tijd in museums doorgebracht en toen we weer bij de boot kwamen ons eerst maar gedroogd en opgewarmd bij het elektrische kacheltje.

27 mei woensdag

Weer op weg naar de bus, gelukkig is het weer een stuk beter, nu half zon en half wolken. Hierdoor kunnen we nu op het open gedeelte in de bus zitten en hebben een stuk meer uitzicht. Een andere route genomen en ook de wijnroute en de canal cruise, deze was maar een half uur, maar wel leuk. Zeer geslaagde dag.

28 mei donderdag

Er hangt een donkere lucht met mist boven Kaapstad, het is nog niet bekend hoe laat we vertrekken, besloten om vandaag maar aan boord te blijven. Het is de hele dag donker gebleven, geen uitzicht dus. Met jassen aan nog op dek kunnen zitten en kijken naar de boten die langskomen. De haven is wel een stuk schoner dan Walvisbaai. We vertrekken uiteindelijk om ’s avonds om 22.15 uur.

29 mei vrijdag

Hele dag bewolkt, wel buiten kunnen zitten, het zuidelijkste puntje gezien terwijl we op de brug waren, veel meer deining en meer schepen gezien en ook ’s nachts ging het schip behoorlijk heen en weer.

30 mei zaterdag

Vandaag de haven van Port Elisabeth, om 6 uur ’s morgens voor anker en om 12.00 uur waren we afgemeerd. ’s Middags naar het centrum van Port Elisabeth, dit viel een beetje tegen, geen leuke terrasjes en heel druk met mensen van de plaatselijke bevolking, maar het is dan ook Pay Day/Betaaldag. Gelukkig was het wel mooi weer.

31 mei zondag

Volgens de voorspelling zou het vandaag regenen, maar het was half zon en half bewolkt. Het regenfront had zich verplaatst naar het eind van de middag. We hoorden dat we nu al om 12.00 uur ’s middags zouden vertrekken in plaats van de volgende ochtend, het laden was veel sneller gegaan. De werkelijke vertrektijd was 14.15 uur. Had waarschijnlijk te maken met een immigratie beambte die met behulp van een hond (Jack Russel) het hele schip kwam doorzoeken of er illegale personen aan boord waren. ’s Middag zag het er heel donker uit, wel mooie luchten, je zag in de verte regen, maar het bleef droog.

1 juni maandag

Vandaag onze laatste dag op zee. Het is licht bewolkt en je voelt de klamme warmte van Durban al. We varen nu dicht langs de kust en hebben mooi uitzicht op de kustlijn en we zien nu ook veel meer schepen. Om 20.00 uur voor anker en om 22.30 uur naar de haven.

2 juni dinsdag

Vandaag is het zover, de bootreis is ten einde. Nu maar kijken of we met 10 koffers, 2 rugtassen en 2 fietsen van boord kunnen en veilig naar ons huis in Naboomspruit (800km) kunnen rijden. We horen vooraf al dat het een en ander niet makkelijk zal zijn, eerst naar de immigratie/douane, de bagage van boord, een huurauto of taxi mag het haven terrein niet op, er rijdt wel een shuttlebusje.

Om 8 uur zaten we klaar om van boord te gaan. De kapitein had via de agent een taxi kunnen regelen? Die om 9 uur zou komen. Was iemand van de veiligheidsdienst (die kennelijk een bijverdienste voor de agent moest doen), kwam met de shuttle bus en toen met hem naar zijn auto die buiten het hek stond en vervolgens naar de immigratie dienst in de stad. Hier werd elke stempeltje van ons paspoort bestudeerd, uiteindelijk na 45 minuten kregen we toestemming middels een stempel om ZA binnen te gaan. Vervolgens naar de verhuur van AVIS in de stad, hier hadden ze alleen kleine huur auto’s beschikbaar, bij hun vast een grote auto Hyundai IX35 met fietsdrager laten reserveren (10.15 uur)en vervolgens naar de luchthaven (35 km). De “taxi” was niet goedkoop, maar de man die ons reed, heeft alles met elkaar wel zijn uiterste best voor ons gedaan, wat hem betreft waren we heel tevreden.

Aangekomen op de luchthaven (11.00 uur) bij AVIS, bleek dat er nog niets met de opdracht gedaan was. De auto moest nog komen, fietsdrager moest gemonteerd worden en elke 10 minuten werd gezegd, hij komt eraan. Uiteindelijk reden we 12.15 uur weg. De fietsdrager was zo’n simpel dingetje dat met een paar bandjes aan de achterklep bevestigd was. We zagen het zeer somber tegemoet, hoe moet dat onze elektrische fietsen heel overbrengen?

Terug naar het schip met de auto, netjes buiten het hek geparkeerd. Vervolgens met de shuttle naar de boot. Nog 20 minuten wachten, want er stond net een container op de plek waar onze bagage afgeladen zou worden, alles weer in de takels van 4 hoog naar beneden. We werden door 2 bemanningsleden erg netjes geholpen. Toen alle bagage in de shuttle bus en wij zelf er achteraan op de fiets (dat mocht ook helemaal niet). Bij het hek zou alles door zo’n draaihek moeten, wat helemaal niet kon, uiteindelijk toestemming om buiten het hek om naar buiten te gaan. We waren nog bang dat we koffers enz open moesten maken voor de douane, maar gelukkig nergens last van gehad, we konden nu zo doorlopen. Vervolgens een enorm gemartel om onze bagage in de IX35 te krijgen, is kennelijk een stuk kleiner dan onze eigen Tuscon (waar ik zelf ook nog achter gezeten heb). Toen de fietsen op de drager bevestigd, wat bijna niet te doen was, dit is bedoeld voor fietsen met een stang. Na veel gedoe, toch erop gekregen en met eigen meegenomen spanbanden zoveel mogelijk goed vast gezet. Toen we wilden wegrijden startte de auto niet, Jan had nog gevraagd of er geen verborgen foefjes met starten van de auto waren en ja hoor, gelukkig kregen we hulp en konden dan eindelijk om 15.30 uur op pad.

Het begint dan algauw (17.30 uur) donker te worden, je wilt nog graag alvast wat km rijden, maar ook niet in donker een overnachting hoeven te zoeken. Dus bij een aanwijsbord met een bed, de weg af richting overnachting, zodra we van de weg af gingen werd het wegdek ontzettend slecht en begonnen de fietsen aan alle kanten los te raken. Weer terug naar de snelweg en bij het volgende dorp van de weg af. Bord van overnachting gevolgd en weer slecht wegdek. Inmiddels was het al donker. Toen een auto van de Security aangehouden, gevraagd naar de mogelijkheid van een overnachting met een veilige plek voor de auto en deze heeft ons voorgereden naar een overnachting. Gelukkig was het inderdaad allemaal veilig voor ons en de fietsen enz. De fietsen waren inmiddels wel weer losgetrild. Goed geslapen en lekker gegeten.

3 juni woensdag

Om 7.45 uur vertrokken voor de laatste 640 km. Steeds maar kijken of de fietsen nog wel goed vast zaten. We waren super blij dat we uiteindelijk om 15.30 veilig, bij ons huis op Die Oog aankwamen en het was een wonder dat de fietsen nog heel waren.

Het vervoer van Durban naar Naboomspruit was eigenlijk de enige zwakken schakel in onze reis, omdat je niet wist wanneer je aankwam en hoe alles zou gaan bij de haven, konden we dit van te voren niet goed inschatten.

Bemanning:

Het schip vaart onder de vlag van de Marchal eilanden en de bemanning (24) hadden de Poolse nationaliteit. De bemanning was uiterst vriendelijk en behulpzaam en er werd hard gewerkt, geen lange etenspauze ’s, zodra het eten op was weer aan het werk, sommige spraken Engels, dus konden we nog enigszins communiceren. Toch was het door de Poolse tongval niet altijd even duidelijk wat er nu gezegd en bedoeld werd. Er werd gewerkt met 4 uur op dan 8 uur rust en dan weer 4 uur werk en dan weer 8 uur rust. Ze hebben geen dag vrij, dus om in een haven iets te gaan bekijken is niet zo makkelijk voor hen, want die rusttijden zijn ook bedoeld om te slapen. Als de boot in de haven lag, dan werd er van de bemanning nog meer uren werk vereist.

Eten aan boord:

Wij aten in de officiersmess. Er waren 8 officieren, de rest van de bemanning 16 personen at in de bemanningsmess.

Het eten aan boord was prima, eten wat de pot schaft, maar wat in de pot zat was erg smakelijk. Daar ook de kok Pools was, waren er veel voor ons onbekende gerechten bij. Ontbijt, warm eten met de lunch, soep, hoofdgerecht en fruit toe en ’s avonds nogmaals warm eten zonder soep. We hebben zeer afwisselend gegeten, praktisch niet eenmaal hetzelfde, er was altijd variatie in.

Faciliteiten aan boord:

Er was een fitnessruimte met toestellen, zwembad en sauna. Zwembad was niet gevuld, maar als het wel gevuld is, uit ervaring weten we dat het dan koud zeewater is. Wel elke dag 10 km gefietst. Verder was het naar de eetzaal 4 trappen af en weer 4 trappen op en naar de fitness zelfs 5 trappen. Op deze verdieping was ook de Laundry met wasmachine ’s en drogers.

Bezigheden aan boord:

Elke dag 10 km gefietst, was een beetje saai, maar voor het behoud van de conditie was het het wel waard. Elke dag een praatje in de stuurhut, kijken waar we op dat moment waren en van het prachtige uitzicht genieten. Verder zoveel mogelijk onze tijd aan dek doorgebracht, soms dik gekleed en genieten van de uitzichten, de zeelucht en lekker lezen. ’s Avonds een DVD kijken op onze TV, af en toe een beetje op de laptop werken en we hebben ons echt geen minuut verveeld, vonden het zelfs jammer dat het voorbij was, hoewel we nu ook weer leuke dingen gaan doen en weer graag willen genieten bij Die Oog.

Seatravel:

De reisorganisatie van “SEATRAVEL” is opgericht door de vader van mevrouw Els Schinkel, hij had bij de marine gewerkt en als kok gevaren op koopvaardijschepen en zag na zijn pensionering bij een verblijf op een Spaans strand vrachtschepen voorbij varen en dacht toen, wat zou dat leuk zijn als mensen daar eens op konden meevaren en dit was dan ook de gedachte achter de oprichting van “SEATRAVEL`.

Familie Van Braak.